Obserwujemy świat

DLACZEGO niektórzy ludzie dręczą innych?

Ponieważ ludzie są „rozmiłowani w samych sobie, rozmiłowani w pieniądzach, zarozumiali, wyniośli, bluźniercy, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, nielojalni, wyzuci z naturalnego uczucia, nieskłonni do jakiejkolwiek ugody, oszczercy, nie panujący nad sobą, zajadli, nie miłujący dobroci, zdrajcy, nieprzejednani, nadęci pychą".

Takie postawy są dziś powszechne, a mobbing to jeden z ich bolesnych przejawów. Jak zatem dbać o dobre stosunki w miejscu pracy?

Rozwiązywanie konfliktów

Zarzewiem dręczenia psychicznego są często nierozwiązane konflikty między współpracownikami. Dlatego unikaj mieszania się w cudze sprawy, ale nieporozumienia, które dotyczą ciebie osobiście, zażegnuj jak najszybciej. Staraj się taktownie i z szacunkiem koić zranione uczucia. Traktuj swych kolegów jako odrębne jednostki, a nie jako grupę. Gdy ktoś zdaje się żywić do ciebie urazę, spróbuj temu zaradzić.

Poza tym warto dbać o swobodną wymianę myśli. Utrzymuj więc dobre kontakty z przełożonym, nie stwarzając przy tym wrażenia, że mu nadskakujesz. Pamiętaj też, że przyjazne stosunki zarówno z podwładnymi, jak i osobami zajmującymi równorzędne stanowiska sprzyjają pokonaniu stresu.

Nie szczędź zatem starań, by w pracy dobrze żyć z kolegami. Nie znaczy to, że masz zgadzać się na wszystko i dla świętego spokoju odstępować od swych zasad. Jednak życzliwy i przyjazny sposób bycia może oczyścić atmosferę. Zważaj nie tylko na to, co mówisz, ale też jak to robisz.

„Niech wasz rozsądek stanie się znany”

Zgodnie z tą zasadą ustal rozsądne normy postępowania, których będziesz się trzymał. Wystrzegaj się zarówno zbytniej pewności siebie, jak i przesadnej powściągliwości. Jeżeli koledzy ci dokuczają, nie odpłacaj im pięknym za nadobne. Nic nie zyskasz zacieraniem granicy między dobrym a złym zachowaniem. Szanuj godność innych, a prawdopodobnie odwzajemnią się tym samym.

Przemyśl nie tylko kwestię swojego zachowania, lecz także wyglądu. Zadaj sobie pytania: O czym świadczy mój ubiór? Czy nie jest wyzywający? Czy nie wyglądam niedbale? Czy nie powinienem ustalić dla siebie rozsądnych norm dotyczących stroju w miejscu pracy?

W większości kultur ceni się osoby pracowite i sumienne. Dlatego zaskarbiaj sobie szacunek, przykładając się do swych obowiązków. Bądź odpowiedzialny i godny zaufania. Nie znaczy to, że masz wykonać każde zadanie perfekcyjnie. Pewna szykanowana kobieta przyznała, że sama sobie zaszkodziła. „Byłam perfekcjonistką” — mówi. Z czasem zrozumiała, że doskonałość jest nieosiągalna: „Jestem dobrym pracownikiem, ale nie muszę robić wszystkiego idealnie”.

Unikaj przesadnego reagowania na nieprzychylne uwagi. Nie każda niesprawiedliwa krytyka wynika z chęci poniżenia cię.

Oczywiście przestrzeganie tych zdrowych zasad nie stanowi gwarancji, że nigdy nie będziesz nękany. Pomimo najszczerszych starań możesz być obiektem szykan. Co wtedy?

Szukaj pomocy

„Gdy przez całe miesiące traktowano mnie lekceważąco, ogromnie to przeżywałem” — przyznaje Gregory. Osoby szykanowane zazwyczaj doznają rozmaitych bolesnych uczuć: gniewu, winy, wstydu, zakłopotania i pogardy dla samego siebie. Presja taka może sprawić, że nawet ktoś skądinąd zrównoważony pogrąży się w rozpaczy. Jak zatem sobie radzić w takiej sytuacji?

Z badań wynika, że najlepiej nie działać na własną rękę. Gdzie się zwrócić? W niektórych dużych firmach organizuje się pomoc dla represjonowanych pracowników. Firmy takie wiedzą, że walka z mobbingiem leży w ich najlepszym interesie. Według danych szacunkowych dręczenie kolegów zabiera prześladowcom nawet 10 procent czasu pracy. Jeśli więc w zakładzie istnieje taki system pomocy, warto z niego skorzystać. Bezstronny doradca — czy to z ramienia pracodawcy, czy z zewnątrz — może stworzyć grunt dla dyskusji, podczas której wszystkie zaangażowane osoby ustalą reguły postępowania w miejscu pracy.

Nie ma cudownych rozwiązań

Oczywiście trzeba sobie otwarcie powiedzieć, że obecnie nie da się w stu procentach rozwiązać problemu mobbingu.

Gdy nękanie przybiera na sile, niektórzy zaczynają rozglądać się za nową posadą. Inni nie mają takiej możliwości, gdyż trudno jest o pracę, a i o fachową pomoc niełatwo. W wypadku Moniki, wspomnianej w poprzednim artykule, problem z czasem się rozwiązał, gdy odszedł z pracy jeden z jej głównych prześladowców. Atmosfera znacznie się poprawiła i Monika odbyła praktykę do końca, po czym postanowiła zatrudnić się gdzie indziej.

Peter, o którym była mowa w pierwszym artykule, doznał całkowitej ulgi, kiedy przeszedł na wcześniejszą emeryturę. A w trudnym dla siebie okresie mógł liczyć na wsparcie żony. Opowiada: „Wiedziała, co przeżywam, i była dla mnie prawdziwą podporą”.

Bez względu na sytuację zawsze dbaj o dobrą atmosferę w miejscu pracy.

www.naszewiadomosci.bnx.pl